1-12-2017 07:48:48

“Je inschrijving voor de tocht van 2018 is gelukt en gaat mee in de loting. Je krijgt rond 19 december automatisch bericht met de uitslag.”

Eindelijk. Eindelijk is het 1 december. Ik weet dat het tot en met 15 december kan, maar ik kon niet nog langer wachten en heb me zojuist ingeschreven voor de Fietselfstedentocht 2018. Yay!

Nu kan ik alleen maar heel hard hopen dat ik ingeloot wordt. Dat zou echt een mooi kerstcadeau zijn. Spannend. Ja, ik vind het spannend. Ik wil het, ik wil het, ik wil het!

 

Advertisements

Fietselfstedentocht 2018 deel 2

Nog twee nachtjes slapen en de vrije inschrijving voor de Fietselfstedentocht 2018 gaat van start. O.M.G. Mijn bloeddruk gaat er spontaan van omhoog. Zo spannend.

“De vrije inschrijving staat open van 1 t/m 15 december 2017. In deze periode heb je rustig de tijd om in te schrijven. Het is dus niet nodig om direct op 1 december in te schrijven.”

Ik moet er mijn moment nog voor kiezen, maar ben nu al heel hard an het hopen dat ik ingeloot wordt. It giet oan!  Oke, oké… Het komt steeds dichterbij.

Fietselfstedentocht deel 1 

Kilometers

Ongeveer een half jaar gelden kocht ik mijn fiets. En wat ben ik nu blij dat ik hem al een half jaar heb. Van 0 naar 235 kilometer is een heel proces. De eerste ritjes waren echte testritjes.

Ritjes van vijf tot tien kilometer: stuur wat hoger, zadel wat hoger, lager en schuiner. Ritjes van twintig kilometer: het stuur wat meer naar me toe, stuur wat verder van mij af… Pijn in mijn knieën:  zadel wat hoger…  Een ritje van 40 kilometer. Een ritje in de vorm van een hartje… Een mooi vlot ritje, een ritje van niks.  Zo fietste ik het afgelopen half jaar regelmatig.

Ik fietste in de zon, in de wind, in de regen. De ene keer wat sneller dan de andere keer. Ik leerde ik mijn fiets beter kennen. Vond het plezier in fietsen weer terug. Ook leerde ik meer vertrouwen te hebben in mijzelf en dat mijn doel, van o naar 235 kilometer, een heel process is.

Fietselfstedentocht 2018

Weet waar je naartoe wilt, dan kom je het verst. Ik heb nog steeds geen nieuwe fiets, maar ik geloof dat mijn doel steeds duidelijker wordt: De Fietselfstedentocht 2018. Tja, je bedenkt eens wat. Ik durf het amper hardop te zeggen. En wanneer ik het toch doe, lacht mijn partner mij nog net niet uit.

In 2018 De Fietselfstedentocht fietsen. Ik typ het nog maar eens. 235 kilometer fietsen. Tweehonderdvijfendertig kilometer. Met dit doel bekijk ik de fiets waar ik sterk naar neig hem te kopen nog eens wat kritischer. Ook vraag ik mijn fietsende vrienden er nog eens naar te kijken. Is deze fiets ook geschikt om er de Fietselfstedentocht op te fietsen?

Ik ken blijkbaar mensen die deze Friese tocht al een stuk of 7-8 keer gefietst hebben. Wow. De experts! Ze zeggen allemaal dat ik de beoogde fiets gewoon moet kopen. Nu. Meteen! Ik heb nog een jaar om te trainen. 235 kilometer. Ik mag er (met een beetje mazzel) 16 uren over doen… Maar ik heb geen fiets. Nog niet.

‘En je moet ook een fietshelm kopen’, zegt iemand tussen neus en lippen door. Wàt?! Het wordt steeds gekker.

 

Pinksteren 2017

Het is Pinksteren. De winkels zijn dicht. Ik heb drie dagen vrij, een fietsbrochure, wat ideeën en het internet. Ik surf wat, ik blader wat. Ik kijk en vergelijk. Ondertussen houd ik contact met mijn fietsende vrienden. Ik app ze foto’s en vragen. Geduldig beantwoorden ze mijn vragen, kijken en denken met mij mee. Ze trekken mij nog net niet op een fiets.

Pinkstermaandag. Vroeg in de middag. Mijn stadsfiets is nog niet verkocht. Languit op de bank lig ik te prakkiseren over een nieuwe fiets, wanneer ik een app’je krijg: een foto van een Elfstedenkruisje. Fietsende vriendin M. is heel vroeg in de ochtend begonnen aan de Fietselfstedentocht. In een recordtijd fietste zij de 235 kilometer. BAM!

Ik feliciteer haar met haar topprestatie. Wow. En dan zie ik het mijzelf typen terwijl ik het denk: Ik wil volgend jaar ook zo vroeg. Die medaille… zo’n kruisje ❤ Daar wil ik wel 235 kilometer voor fietsen. 

Een half uurtje later heb ik mijn stadsfiets verkocht.