Fietselfstedentocht 2018 deel 2

Nog twee nachtjes slapen en de vrije inschrijving voor de Fietselfstedentocht 2018 gaat van start. O.M.G. Mijn bloeddruk gaat er spontaan van omhoog. Zo spannend.

“De vrije inschrijving staat open van 1 t/m 15 december 2017. In deze periode heb je rustig de tijd om in te schrijven. Het is dus niet nodig om direct op 1 december in te schrijven.”

Ik moet er mijn moment nog voor kiezen, maar ben nu al heel hard an het hopen dat ik ingeloot wordt. It giet oan!  Oke, oké… Het komt steeds dichterbij.

Fietselfstedentocht deel 1 

Advertisements

Kilometers

Ongeveer een half jaar gelden kocht ik mijn fiets. En wat ben ik nu blij dat ik hem al een half jaar heb. Van 0 naar 235 kilometer is een heel proces. De eerste ritjes waren echte testritjes.

Ritjes van vijf tot tien kilometer: stuur wat hoger, zadel wat hoger, lager en schuiner. Ritjes van twintig kilometer: het stuur wat meer naar me toe, stuur wat verder van mij af… Pijn in mijn knieën:  zadel wat hoger…  Een ritje van 40 kilometer. Een ritje in de vorm van een hartje… Een mooi vlot ritje, een ritje van niks.  Zo fietste ik het afgelopen half jaar regelmatig.

Ik fietste in de zon, in de wind, in de regen. De ene keer wat sneller dan de andere keer. Ik leerde ik mijn fiets beter kennen. Vond het plezier in fietsen weer terug. Ook leerde ik meer vertrouwen te hebben in mijzelf en dat mijn doel, van o naar 235 kilometer, een heel process is.

Trek

Trek. Trekdrop. Vogeltrek. Lekkere trek. Karaktertrek… Oké , ik dwaal af. Iets minder dan een maand nadat ik ineens ongelooflijke trek in fietsen kreeg, kocht ik een fiets. Hè, hè… Gevoelsmatig heb ik met het kopen van een goede fiets het moeilijkste gedeelte van het behalen van mijn doel achter de rug. Maar ik hoor mezelf zeggen: ‘Nu de rest nog’.

Ik zet mijn nieuwe fiets in de woonkamer. Vanaf de bank kan ik hem niet zien. De avond valt, ik ga naar bed. Als ik in de ochtend van mijn verjaardag de trap afkom, zie ik hem staan. Pontificaal. Prachtig. Ik heb echt een mooi verjaardagscadeau voor mezelf gekocht. Nu de rest nog…

Als de taart op is, en de visite vertrokken, trekken mijn fiets en ik  er op uit. Ik fiets mijn leeftijd in minuten. Een mooi begin. Nu de rest nog.

Fiets kopen 4 + helm 2

Terwijl de verkoper in overleg is met zijn chef zet mijn partner mij een helm op. Ik vind op dit moment alles best. ‘Staat je goed’, zegt hij. ‘Hij zit prima’, zeg ik. Ik kijk in de spiegel en moet ineens heel hard lachen. Wat een ding! Maar hé, hij is wel zwart! ‘Ik heb even overlegd en je mag elke helm uitzoeken die je wil’, onderbreekt de verkoper mijn onderonsje met mijn spiegelbeeld. Nou, ‘doe mij deze dan maar’, zeg ik opgelucht terwijl ik op mijn hoof tik. Klaar. Ik ben er klaar mee.

Note:
Ik denk dat u onderhand net zo moe bent van het lezen over hoe ik een fiets koop, als dat ik op dat moment was van de hele happening

Mijn partner regelt de afhandeling van de helm. Bij de kassa blijkt dat de beschadigde bagagedrager ook bijgewerkt kon worden. De verf is nog nat. Ik reken het goed. Op de toonbank staat inmiddels de door mij uitgekozen helm in zijn originele verpakking. ‘U kiest meteen voor de duurste’, zegt de chef. Ik stotter nog iets dat ik dat niet geheel bewust gedaan heb. ‘Morgen ben ik jarig. Bedankt voor dit cadeau’, pers ik eruit.

Hij legt uit wat voor helm ik gekozen heb: de Bontrager Rally MIPS. Speed pedelec approved. Ik mag er 45km per uur mee. Oh, dat lijkt mij ook een goede helm voor als ik wil gaan mountainbiken. Op de mountainbike die ik nog niet heb… HO! Eerst de door mij zorgvuldig uitgekozen fiets maar eens kopen. En dan op mijn nieuwe fiets beginnen met trainen voor de Elfstedentocht. Met mijn kick ass helm op natuurlijk.

Ja, bel de krant maar: ik heb afgelopen zomer een fiets gekocht en een helm gekregen. Op naar de 235 kilometer!  

 

 

Fiets kopen 3

Oké, over het kopen van mijn fiets kan ik denk ik wel een heel boek gaan schrijven. De samenvatting leest een stuk vlotter: doel stellen, budget bepalen, informatie vergaren, keuze maken, bestellen, testen, testen, praten, kopen.  Dit is het lange verhaal in het kort.

De bagagedrager kon vervangen worden. Of ik kon er 30 euro korting op de fiets voor krijgen. Het mag inmiddels duidelijk zijn dat “de fietsspecialist” en ik een wat moeizame relatie hebben. Zo’n verkoper helpt niet bij het aanschaffen van een nieuwe fiets. Op dit moment ontplofte mijn hoofd echt zowat. Mijn instinct is om dan weg te lopen. Gelukkig had ik mijn partner meegenomen.  Hij weet hoe graag ik mijn plan tot een succesverhaal wil maken.

In een kort gesprekje luchtte ik mijn hart. Ook uitte ik mijn ongenoegen richting  verkoper en maakte duidelijk dat als hij mij – de klant  – niet iets meer tegemoet kon komen op verschillende vlakken, ik de winkel uit zou lopen. Zonder fiets. Hij haalde nog net niet zijn schouders op.

Pas toen ik zei dat ik de fiets ook 100 meter verderop kon kopen en daarbij aanstalten maakte het pand te verlaten, kwam hij mij in een gesprek iets tegemoet. Ik gaf aan dat ik ook nog een helm moest hebben. Van hem mocht ik er wel een helm uitzoeken. hartstikke leuk. Maar OMG, dat kon er ook nog wel bij. Voor ik erover na kan denken, sta ik al in de hoek met de helmen. Een uitleg volgt en “plop” daar sta ik met een helm op mijn hoofd. Een witte.

Mijn fiets is zwart met een spatje rood. Mijn kleding is zwart. Dus mijn helm moet ook zwart zijn. Of in ieder geval iets in de tint. Hij laat mij nog wat helmen zien: goedkoop, grijs, maat M, geel, rally, maat L, groen, pedelec, duurder, mips… Onder de helmen tolt mijn hoofd. Moet ik echt zo’n grote helm? Heb ik dat nodig? Als je de Elfstedentocht wilt fietsen, dan moet je een helm. Keuzes, keuzes, keuzes… De verkoper gaat in overleg met zijn chef.

Wordt vervolgd