Helm

‘Ik moet ook een helm kopen’, zeg ik lichtelijk onder de indruk. Mijn partner kijkt mij aan alsof ik niet goed geworden ben. Dan begint hij keihard te lachen. Ik kan het hem niet kwalijk nemen. Eerst een sportieve fiets. En dan ook nog een helm… ‘Ik word echt zo’n dikzak op een dure fiets… Met een helm.’, zeg ik zachtjes. In de stilte hoor ik het kwartje vallen. Hard.

Wat doet een mens zichzelf aan. Of wat zet zij zichzelf op het hoofd… Mijn partner is allergisch voor alles dat met fietsen te maken heeft. Hij weet zich nu nog even geen raad met mijn plotselinge sportieve ambities. Ik ook niet. Dat scheelt. Waar begin ik aan? Waarom wil ik dit? Waar komt deze fiets-trek vandaan? Help.

Mijn fietsende vrienden schieten mij te hulp. Aasgieren zijn het! Zij hebben veelal partners die ook sportief fietsen. Sommige komen zelfs uit heuse fietsfamilies. Sommigen noemen zichzelf “wielerterroristen”. Welcome to the family! Al heb ik nog steeds geen fiets…

Fietselfstedentocht 2018

Weet waar je naartoe wilt, dan kom je het verst. Ik heb nog steeds geen nieuwe fiets, maar ik geloof dat mijn doel steeds duidelijker wordt: De Fietselfstedentocht 2018. Tja, je bedenkt eens wat. Ik durf het amper hardop te zeggen. En wanneer ik het toch doe, lacht mijn partner mij nog net niet uit.

In 2018 De Fietselfstedentocht fietsen. Ik typ het nog maar eens. 235 kilometer fietsen. Tweehonderdvijfendertig kilometer. Met dit doel bekijk ik de fiets waar ik sterk naar neig hem te kopen nog eens wat kritischer. Ook vraag ik mijn fietsende vrienden er nog eens naar te kijken. Is deze fiets ook geschikt om er de Fietselfstedentocht op te fietsen?

Ik ken blijkbaar mensen die deze Friese tocht al een stuk of 7-8 keer gefietst hebben. Wow. De experts! Ze zeggen allemaal dat ik de beoogde fiets gewoon moet kopen. Nu. Meteen! Ik heb nog een jaar om te trainen. 235 kilometer. Ik mag er (met een beetje mazzel) 16 uren over doen… Maar ik heb geen fiets. Nog niet.

‘En je moet ook een fietshelm kopen’, zegt iemand tussen neus en lippen door. Wàt?! Het wordt steeds gekker.

 

Pinksteren 2017

Het is Pinksteren. De winkels zijn dicht. Ik heb drie dagen vrij, een fietsbrochure, wat ideeën en het internet. Ik surf wat, ik blader wat. Ik kijk en vergelijk. Ondertussen houd ik contact met mijn fietsende vrienden. Ik app ze foto’s en vragen. Geduldig beantwoorden ze mijn vragen, kijken en denken met mij mee. Ze trekken mij nog net niet op een fiets.

Pinkstermaandag. Vroeg in de middag. Mijn stadsfiets is nog niet verkocht. Languit op de bank lig ik te prakkiseren over een nieuwe fiets, wanneer ik een app’je krijg: een foto van een Elfstedenkruisje. Fietsende vriendin M. is heel vroeg in de ochtend begonnen aan de Fietselfstedentocht. In een recordtijd fietste zij de 235 kilometer. BAM!

Ik feliciteer haar met haar topprestatie. Wow. En dan zie ik het mijzelf typen terwijl ik het denk: Ik wil volgend jaar ook zo vroeg. Die medaille… zo’n kruisje ❤ Daar wil ik wel 235 kilometer voor fietsen. 

Een half uurtje later heb ik mijn stadsfiets verkocht.