Navigatie

Na een aantal maanden rondjes van 20 tot 50 kilometer te hebben gefietst in een voor mij bekende omgeving, fietste ik herhaaldelijk bekende rondjes. En dat wordt saai. Echt. Gelukkig zijn problemen er om opgelost te worden; ik dompelde mij onder in de wereld van fietsnavigatie.

Voor een ieder wat wils, voor ieder budget. Maar wat past er bij mij? Ik wou in ider geval met een hartslagband trainen. En omdat ik veelal alleen fiets zocht ik in ieder geval iets met live track. Een Garmin Edge 25 leek mij wel wat om mee te beginnen. Betaalbaar, maar echt gebruiksvriendelijk leek hij mij niet. Na een ochtendje rondvragen bij fietsvrienden en online surfen, kijken en vergelijken, viel mijn oog op de fietsnavigatie van Mio.

Om een lang verhaal kort te maken: Mio heeft geen live track, maar wel een surprise me knop. En in deze fase van mijn training heb ik vooral behoefte aan het maken van (geregistreerde) kilometers.

“Met de Mio 315 kunt u gemakkelijk van punt A naar punt B navigeren of uw eigen voorkeursroutes volgen. Als u echter de unieke Surprise Me-functie wilt gebruiken, biedt de Mio Cyclo 315 u drie verrassende fietsroutes op basis van de tijd, afstand of bestemming die u hebt ingevoerd. Dit is de ideale functie voor iedereen die geen zin heeft of niet de tijd heeft om routes te downloaden.”

Klinkt perfect toch? Ik kocht de Mio 315 HC (= incl. hartslagband en cadanssensor) tweedehands doch z.g.a.n.. Plaatste hem op mijn fietsstuur en beleef er sindsdien veel plezier aan. Op naar de 235 kilometer!

Advertisements

Trek

Trek. Trekdrop. Vogeltrek. Lekkere trek. Karaktertrek… Oké , ik dwaal af. Iets minder dan een maand nadat ik ineens ongelooflijke trek in fietsen kreeg, kocht ik een fiets. Hè, hè… Gevoelsmatig heb ik met het kopen van een goede fiets het moeilijkste gedeelte van het behalen van mijn doel achter de rug. Maar ik hoor mezelf zeggen: ‘Nu de rest nog’.

Ik zet mijn nieuwe fiets in de woonkamer. Vanaf de bank kan ik hem niet zien. De avond valt, ik ga naar bed. Als ik in de ochtend van mijn verjaardag de trap afkom, zie ik hem staan. Pontificaal. Prachtig. Ik heb echt een mooi verjaardagscadeau voor mezelf gekocht. Nu de rest nog…

Als de taart op is, en de visite vertrokken, trekken mijn fiets en ik  er op uit. Ik fiets mijn leeftijd in minuten. Een mooi begin. Nu de rest nog.

Fiets kopen 4 + helm 2

Terwijl de verkoper in overleg is met zijn chef zet mijn partner mij een helm op. Ik vind op dit moment alles best. ‘Staat je goed’, zegt hij. ‘Hij zit prima’, zeg ik. Ik kijk in de spiegel en moet ineens heel hard lachen. Wat een ding! Maar hé, hij is wel zwart! ‘Ik heb even overlegd en je mag elke helm uitzoeken die je wil’, onderbreekt de verkoper mijn onderonsje met mijn spiegelbeeld. Nou, ‘doe mij deze dan maar’, zeg ik opgelucht terwijl ik op mijn hoof tik. Klaar. Ik ben er klaar mee.

Note:
Ik denk dat u onderhand net zo moe bent van het lezen over hoe ik een fiets koop, als dat ik op dat moment was van de hele happening

Mijn partner regelt de afhandeling van de helm. Bij de kassa blijkt dat de beschadigde bagagedrager ook bijgewerkt kon worden. De verf is nog nat. Ik reken het goed. Op de toonbank staat inmiddels de door mij uitgekozen helm in zijn originele verpakking. ‘U kiest meteen voor de duurste’, zegt de chef. Ik stotter nog iets dat ik dat niet geheel bewust gedaan heb. ‘Morgen ben ik jarig. Bedankt voor dit cadeau’, pers ik eruit.

Hij legt uit wat voor helm ik gekozen heb: de Bontrager Rally MIPS. Speed pedelec approved. Ik mag er 45km per uur mee. Oh, dat lijkt mij ook een goede helm voor als ik wil gaan mountainbiken. Op de mountainbike die ik nog niet heb… HO! Eerst de door mij zorgvuldig uitgekozen fiets maar eens kopen. En dan op mijn nieuwe fiets beginnen met trainen voor de Elfstedentocht. Met mijn kick ass helm op natuurlijk.

Ja, bel de krant maar: ik heb afgelopen zomer een fiets gekocht en een helm gekregen. Op naar de 235 kilometer!  

 

 

Fiets kopen 3

Oké, over het kopen van mijn fiets kan ik denk ik wel een heel boek gaan schrijven. De samenvatting leest een stuk vlotter: doel stellen, budget bepalen, informatie vergaren, keuze maken, bestellen, testen, testen, praten, kopen.  Dit is het lange verhaal in het kort.

De bagagedrager kon vervangen worden. Of ik kon er 30 euro korting op de fiets voor krijgen. Het mag inmiddels duidelijk zijn dat “de fietsspecialist” en ik een wat moeizame relatie hebben. Zo’n verkoper helpt niet bij het aanschaffen van een nieuwe fiets. Op dit moment ontplofte mijn hoofd echt zowat. Mijn instinct is om dan weg te lopen. Gelukkig had ik mijn partner meegenomen.  Hij weet hoe graag ik mijn plan tot een succesverhaal wil maken.

In een kort gesprekje luchtte ik mijn hart. Ook uitte ik mijn ongenoegen richting  verkoper en maakte duidelijk dat als hij mij – de klant  – niet iets meer tegemoet kon komen op verschillende vlakken, ik de winkel uit zou lopen. Zonder fiets. Hij haalde nog net niet zijn schouders op.

Pas toen ik zei dat ik de fiets ook 100 meter verderop kon kopen en daarbij aanstalten maakte het pand te verlaten, kwam hij mij in een gesprek iets tegemoet. Ik gaf aan dat ik ook nog een helm moest hebben. Van hem mocht ik er wel een helm uitzoeken. hartstikke leuk. Maar OMG, dat kon er ook nog wel bij. Voor ik erover na kan denken, sta ik al in de hoek met de helmen. Een uitleg volgt en “plop” daar sta ik met een helm op mijn hoofd. Een witte.

Mijn fiets is zwart met een spatje rood. Mijn kleding is zwart. Dus mijn helm moet ook zwart zijn. Of in ieder geval iets in de tint. Hij laat mij nog wat helmen zien: goedkoop, grijs, maat M, geel, rally, maat L, groen, pedelec, duurder, mips… Onder de helmen tolt mijn hoofd. Moet ik echt zo’n grote helm? Heb ik dat nodig? Als je de Elfstedentocht wilt fietsen, dan moet je een helm. Keuzes, keuzes, keuzes… De verkoper gaat in overleg met zijn chef.

Wordt vervolgd

Fiets testen/kopen 2

‘Kijk, dat is mijn fiets!’, zeg ik enthousiast tegen mijn partner. Niet dat ik hem al gekocht heb. Nee, het is de fiets die ik na rijp beraad uit een boekjestap  gekozen en besteld heb. In de juiste maat en kleur. Op een zonnige zaterdagmiddag in juni zie ik mijn fiets voor het eerst in het echt. Eerste indruk? Wow, dat ziet eruit als een echte fiets!

De kop van dit blogje is “Fiets kopen”. Misschien is “Hoe ik een fiets koop” net iets beter. Het korte antwoord is: omslachtig.  Ik ben namelijk een tikkie perfectionistisch. Neem daarbij dat een nieuwe fiets toch best een uitgave is. En dat ik niet zeker weet waar ik nou precies op moet letten en waar ik nou eigenlijk helemaal mee bezig ben… Waar komt toch die plotselinge fiets-trek vandaan?

De fietsspecialist denkt dat ik de fiets kom ophalen. Even aftikken en doei. Maar nee, ik wil graag een testritje maken. Gelukkig mag dit. In de deuropening van de achterdeur krijg ik een snelle uitleg over hoe de versnellingen werken en – niet geheel onbelangrijk – waar de hendeltjes zitten van voor en achter handrem. Ik stap op mijn fiets als een kind dat voor het eerst zonder zijwieltjes fiets.

Op de parkeerplaats achter de fietswinkel fiets ik een paar rondjes, ik draai wat aan de versnellingen, verlies voor mijn gevoel de ketting en ik hoor ergens iemand wat dingen roepen. Oké, fietsen op deze fiets is even wennen. Na nog een beetje uitleg (je moet schakelen tijdens het fietsen) ga ik voor een testritje in de stad. Mijn eerste twee en een halve kilometers op mijn nieuwe fiets. BAM!

Halverwege mijn testritje bekijk ik de fiets even op mijn gemak. Alsof ik een nieuwe auto ga kopen. Op de bagagedrager zit een behoorlijke beschadiging. Daar kan ik echt zo niet tegen! Ik fiets terug naar de fietswinkel en geef aan dat ik twijfel over de aanschaf van deze fiets en vraag of er misschien wat gedaan kan worden aan de beschadigde bagagedrager. Het antwoord is even omslachtig als de manier waarop ik een fiets koop.

Wordt vervolgd