Fietselfstedentocht 2018 deel 2

Nog twee nachtjes slapen en de vrije inschrijving voor de Fietselfstedentocht 2018 gaat van start. O.M.G. Mijn bloeddruk gaat er spontaan van omhoog. Zo spannend.

“De vrije inschrijving staat open van 1 t/m 15 december 2017. In deze periode heb je rustig de tijd om in te schrijven. Het is dus niet nodig om direct op 1 december in te schrijven.”

Ik moet er mijn moment nog voor kiezen, maar ben nu al heel hard an het hopen dat ik ingeloot wordt. It giet oan!  Oke, oké… Het komt steeds dichterbij.

Fietselfstedentocht deel 1 

Advertisements

Kilometers

Ongeveer een half jaar gelden kocht ik mijn fiets. En wat ben ik nu blij dat ik hem al een half jaar heb. Van 0 naar 235 kilometer is een heel proces. De eerste ritjes waren echte testritjes.

Ritjes van vijf tot tien kilometer: stuur wat hoger, zadel wat hoger, lager en schuiner. Ritjes van twintig kilometer: het stuur wat meer naar me toe, stuur wat verder van mij af… Pijn in mijn knieën:  zadel wat hoger…  Een ritje van 40 kilometer. Een ritje in de vorm van een hartje… Een mooi vlot ritje, een ritje van niks.  Zo fietste ik het afgelopen half jaar regelmatig.

Ik fietste in de zon, in de wind, in de regen. De ene keer wat sneller dan de andere keer. Ik leerde ik mijn fiets beter kennen. Vond het plezier in fietsen weer terug. Ook leerde ik meer vertrouwen te hebben in mijzelf en dat mijn doel, van o naar 235 kilometer, een heel process is.

Fiets kopen 4 + helm 2

Terwijl de verkoper in overleg is met zijn chef zet mijn partner mij een helm op. Ik vind op dit moment alles best. ‘Staat je goed’, zegt hij. ‘Hij zit prima’, zeg ik. Ik kijk in de spiegel en moet ineens heel hard lachen. Wat een ding! Maar hé, hij is wel zwart! ‘Ik heb even overlegd en je mag elke helm uitzoeken die je wil’, onderbreekt de verkoper mijn onderonsje met mijn spiegelbeeld. Nou, ‘doe mij deze dan maar’, zeg ik opgelucht terwijl ik op mijn hoof tik. Klaar. Ik ben er klaar mee.

Note:
Ik denk dat u onderhand net zo moe bent van het lezen over hoe ik een fiets koop, als dat ik op dat moment was van de hele happening

Mijn partner regelt de afhandeling van de helm. Bij de kassa blijkt dat de beschadigde bagagedrager ook bijgewerkt kon worden. De verf is nog nat. Ik reken het goed. Op de toonbank staat inmiddels de door mij uitgekozen helm in zijn originele verpakking. ‘U kiest meteen voor de duurste’, zegt de chef. Ik stotter nog iets dat ik dat niet geheel bewust gedaan heb. ‘Morgen ben ik jarig. Bedankt voor dit cadeau’, pers ik eruit.

Hij legt uit wat voor helm ik gekozen heb: de Bontrager Rally MIPS. Speed pedelec approved. Ik mag er 45km per uur mee. Oh, dat lijkt mij ook een goede helm voor als ik wil gaan mountainbiken. Op de mountainbike die ik nog niet heb… HO! Eerst de door mij zorgvuldig uitgekozen fiets maar eens kopen. En dan op mijn nieuwe fiets beginnen met trainen voor de Elfstedentocht. Met mijn kick ass helm op natuurlijk.

Ja, bel de krant maar: ik heb afgelopen zomer een fiets gekocht en een helm gekregen. Op naar de 235 kilometer!  

 

 

Helm

‘Ik moet ook een helm kopen’, zeg ik lichtelijk onder de indruk. Mijn partner kijkt mij aan alsof ik niet goed geworden ben. Dan begint hij keihard te lachen. Ik kan het hem niet kwalijk nemen. Eerst een sportieve fiets. En dan ook nog een helm… ‘Ik word echt zo’n dikzak op een dure fiets… Met een helm.’, zeg ik zachtjes. In de stilte hoor ik het kwartje vallen. Hard.

Wat doet een mens zichzelf aan. Of wat zet zij zichzelf op het hoofd… Mijn partner is allergisch voor alles dat met fietsen te maken heeft. Hij weet zich nu nog even geen raad met mijn plotselinge sportieve ambities. Ik ook niet. Dat scheelt. Waar begin ik aan? Waarom wil ik dit? Waar komt deze fiets-trek vandaan? Help.

Mijn fietsende vrienden schieten mij te hulp. Aasgieren zijn het! Zij hebben veelal partners die ook sportief fietsen. Sommige komen zelfs uit heuse fietsfamilies. Sommigen noemen zichzelf “wielerterroristen”. Welcome to the family! Al heb ik nog steeds geen fiets…

Fietselfstedentocht 2018

Weet waar je naartoe wilt, dan kom je het verst. Ik heb nog steeds geen nieuwe fiets, maar ik geloof dat mijn doel steeds duidelijker wordt: De Fietselfstedentocht 2018. Tja, je bedenkt eens wat. Ik durf het amper hardop te zeggen. En wanneer ik het toch doe, lacht mijn partner mij nog net niet uit.

In 2018 De Fietselfstedentocht fietsen. Ik typ het nog maar eens. 235 kilometer fietsen. Tweehonderdvijfendertig kilometer. Met dit doel bekijk ik de fiets waar ik sterk naar neig hem te kopen nog eens wat kritischer. Ook vraag ik mijn fietsende vrienden er nog eens naar te kijken. Is deze fiets ook geschikt om er de Fietselfstedentocht op te fietsen?

Ik ken blijkbaar mensen die deze Friese tocht al een stuk of 7-8 keer gefietst hebben. Wow. De experts! Ze zeggen allemaal dat ik de beoogde fiets gewoon moet kopen. Nu. Meteen! Ik heb nog een jaar om te trainen. 235 kilometer. Ik mag er (met een beetje mazzel) 16 uren over doen… Maar ik heb geen fiets. Nog niet.

‘En je moet ook een fietshelm kopen’, zegt iemand tussen neus en lippen door. Wàt?! Het wordt steeds gekker.