Navigatie

Na een aantal maanden rondjes van 20 tot 50 kilometer te hebben gefietst in een voor mij bekende omgeving, fietste ik herhaaldelijk bekende rondjes. En dat wordt saai. Echt. Gelukkig zijn problemen er om opgelost te worden; ik dompelde mij onder in de wereld van fietsnavigatie.

Voor een ieder wat wils, voor ieder budget. Maar wat past er bij mij? Ik wou in ider geval met een hartslagband trainen. En omdat ik veelal alleen fiets zocht ik in ieder geval iets met live track. Een Garmin Edge 25 leek mij wel wat om mee te beginnen. Betaalbaar, maar echt gebruiksvriendelijk leek hij mij niet. Na een ochtendje rondvragen bij fietsvrienden en online surfen, kijken en vergelijken, viel mijn oog op de fietsnavigatie van Mio.

Om een lang verhaal kort te maken: Mio heeft geen live track, maar wel een surprise me knop. En in deze fase van mijn training heb ik vooral behoefte aan het maken van (geregistreerde) kilometers.

“Met de Mio 315 kunt u gemakkelijk van punt A naar punt B navigeren of uw eigen voorkeursroutes volgen. Als u echter de unieke Surprise Me-functie wilt gebruiken, biedt de Mio Cyclo 315 u drie verrassende fietsroutes op basis van de tijd, afstand of bestemming die u hebt ingevoerd. Dit is de ideale functie voor iedereen die geen zin heeft of niet de tijd heeft om routes te downloaden.”

Klinkt perfect toch? Ik kocht de Mio 315 HC (= incl. hartslagband en cadanssensor) tweedehands doch z.g.a.n.. Plaatste hem op mijn fietsstuur en beleef er sindsdien veel plezier aan. Op naar de 235 kilometer!

Advertisements

Fiets kopen 4 + helm 2

Terwijl de verkoper in overleg is met zijn chef zet mijn partner mij een helm op. Ik vind op dit moment alles best. ‘Staat je goed’, zegt hij. ‘Hij zit prima’, zeg ik. Ik kijk in de spiegel en moet ineens heel hard lachen. Wat een ding! Maar hé, hij is wel zwart! ‘Ik heb even overlegd en je mag elke helm uitzoeken die je wil’, onderbreekt de verkoper mijn onderonsje met mijn spiegelbeeld. Nou, ‘doe mij deze dan maar’, zeg ik opgelucht terwijl ik op mijn hoof tik. Klaar. Ik ben er klaar mee.

Note:
Ik denk dat u onderhand net zo moe bent van het lezen over hoe ik een fiets koop, als dat ik op dat moment was van de hele happening

Mijn partner regelt de afhandeling van de helm. Bij de kassa blijkt dat de beschadigde bagagedrager ook bijgewerkt kon worden. De verf is nog nat. Ik reken het goed. Op de toonbank staat inmiddels de door mij uitgekozen helm in zijn originele verpakking. ‘U kiest meteen voor de duurste’, zegt de chef. Ik stotter nog iets dat ik dat niet geheel bewust gedaan heb. ‘Morgen ben ik jarig. Bedankt voor dit cadeau’, pers ik eruit.

Hij legt uit wat voor helm ik gekozen heb: de Bontrager Rally MIPS. Speed pedelec approved. Ik mag er 45km per uur mee. Oh, dat lijkt mij ook een goede helm voor als ik wil gaan mountainbiken. Op de mountainbike die ik nog niet heb… HO! Eerst de door mij zorgvuldig uitgekozen fiets maar eens kopen. En dan op mijn nieuwe fiets beginnen met trainen voor de Elfstedentocht. Met mijn kick ass helm op natuurlijk.

Ja, bel de krant maar: ik heb afgelopen zomer een fiets gekocht en een helm gekregen. Op naar de 235 kilometer!  

 

 

Fietselfstedentocht 2018

Weet waar je naartoe wilt, dan kom je het verst. Ik heb nog steeds geen nieuwe fiets, maar ik geloof dat mijn doel steeds duidelijker wordt: De Fietselfstedentocht 2018. Tja, je bedenkt eens wat. Ik durf het amper hardop te zeggen. En wanneer ik het toch doe, lacht mijn partner mij nog net niet uit.

In 2018 De Fietselfstedentocht fietsen. Ik typ het nog maar eens. 235 kilometer fietsen. Tweehonderdvijfendertig kilometer. Met dit doel bekijk ik de fiets waar ik sterk naar neig hem te kopen nog eens wat kritischer. Ook vraag ik mijn fietsende vrienden er nog eens naar te kijken. Is deze fiets ook geschikt om er de Fietselfstedentocht op te fietsen?

Ik ken blijkbaar mensen die deze Friese tocht al een stuk of 7-8 keer gefietst hebben. Wow. De experts! Ze zeggen allemaal dat ik de beoogde fiets gewoon moet kopen. Nu. Meteen! Ik heb nog een jaar om te trainen. 235 kilometer. Ik mag er (met een beetje mazzel) 16 uren over doen… Maar ik heb geen fiets. Nog niet.

‘En je moet ook een fietshelm kopen’, zegt iemand tussen neus en lippen door. Wàt?! Het wordt steeds gekker.

 

Pinksteren 2017

Het is Pinksteren. De winkels zijn dicht. Ik heb drie dagen vrij, een fietsbrochure, wat ideeën en het internet. Ik surf wat, ik blader wat. Ik kijk en vergelijk. Ondertussen houd ik contact met mijn fietsende vrienden. Ik app ze foto’s en vragen. Geduldig beantwoorden ze mijn vragen, kijken en denken met mij mee. Ze trekken mij nog net niet op een fiets.

Pinkstermaandag. Vroeg in de middag. Mijn stadsfiets is nog niet verkocht. Languit op de bank lig ik te prakkiseren over een nieuwe fiets, wanneer ik een app’je krijg: een foto van een Elfstedenkruisje. Fietsende vriendin M. is heel vroeg in de ochtend begonnen aan de Fietselfstedentocht. In een recordtijd fietste zij de 235 kilometer. BAM!

Ik feliciteer haar met haar topprestatie. Wow. En dan zie ik het mijzelf typen terwijl ik het denk: Ik wil volgend jaar ook zo vroeg. Die medaille… zo’n kruisje ❤ Daar wil ik wel 235 kilometer voor fietsen. 

Een half uurtje later heb ik mijn stadsfiets verkocht.