Even wennen

Iets nieuws… Ik moet er altijd even aan wennen. Aan een nieuw item, iets kopen, een idee… Ja, daar moet ik altijd even aan wennen. Nog amper bekomen van mijn eerste testritje, sta ik bij de ANWB lekker low profile wat fietshelmen te passen. Niet omdat ik (daar) een fietshelm ga kopen. Nee, gewoon om te wennen. Een beetje te wennen aan het idee. Een beetje wennen aan het dragen van een helm.

Ik maak een foto van mijzelf met een fietshelm op. Kan ik er thuis nog even naar kijken. Om te wennen. Voor mij is het dragen van een fietshelm iets totaal nieuws. En ja, aan een nieuw item, iets kopen, een idee óf het dragen van iets nieuws; ik moet er altijd even aan wennen.

Voordat ik een fiets koop, heb ik hem online al 100 keer bekeken. De specificaties, de kleur waarin hij beschikbaar is, waar hij het goedkoopste is? Ik kan het je allemaal vertellen. Zonder de fiets in het echt gezien te hebben of er ook nog maar één meter op gefietst te hebben. Ja, ook een nieuwe fiets kopen is voor mij een heel proces. Laat ik me daar eerst maar even op focussen. Want zonder fiets heb ik immers helemaal geen helm nodig.

Advertisements

Fietstest 1

Hoe ik het vond fietsen? Hoe ik het fietsen op deze fiets vond? Nou… Trillend op mijn benen raas ik wat over dat ik de “trapjes” in de versnellingen echt geweldig vind. Dat het zo’n lichte en smalle fiets is, met smalle bandjes… Poeh. Ik droog ondertussen mijn bril wat af. ‘Maar de kleur… De kleur vind ik niks. En het stuur staat voor mij te ver naar voren’. Zomaar twee minpuntjes.

Terwijl ik nog wat door tier over de fiets, met onder andere ‘mooie fiets, lichte fiets, hele andere fiets’ mijn fietstest review, steekt de verkoper een inbussleutels in het stuur en zet het in twee stappen in een compleet andere positie: ‘Hoe staat het zo voor u?’. Huh? Het stuur kan ook nog alle kanten op? ‘Zo lijkt mij de stand van het stuur een stuk beter. Maar ik ga er nu echt niet nog een stukje fietsen om dat te testen’, zeg ik. Mijn hoofd trekt het gewoon niet meer. Mijn brilglazen beslaan ervan.

‘Ik kan nu nog echt niks beslissen. Moet dit echt even verwerken’, hoor ik mijzelf zeggen. De verkoper heeft er gelukkig alle begrip voor. Hij wil mij nog wel even laten zien in welke kleuren de fiets nog meer te koop is; ‘Behalve zilver met paars , is hij er ook in het zwart met rood. En hij is op voorraad en kan hier vrijdag zijn’. Dat wist ik gelukkig al. Ik bedank hem voor zijn geduld, de informatie en dat ik een testritje mocht maken.

Buiten app ik in de stromende regen met een paar vrienden die betrokken zijn bij mijn fietsavontuur. Ik vertel ze mijn fietsbeleving en dat de mensen bij deze fietswinkel veel aardiger deden dan die bij die andere fietswinkel waar ik de fiets in de juiste kleur heb besteld. ‘Over drie dagen kan je dus nóg een keer een proefrit gaan maken!’, reageren ze enthousiast. ‘O, en je moet ook een fietsbroek kopen’, zegt iemand tussen neus en lippen door. ‘Dat durf ik wel! Maar eerst maar eens een helm passen…’, is mijn reply.

Helm

‘Ik moet ook een helm kopen’, zeg ik lichtelijk onder de indruk. Mijn partner kijkt mij aan alsof ik niet goed geworden ben. Dan begint hij keihard te lachen. Ik kan het hem niet kwalijk nemen. Eerst een sportieve fiets. En dan ook nog een helm… ‘Ik word echt zo’n dikzak op een dure fiets… Met een helm.’, zeg ik zachtjes. In de stilte hoor ik het kwartje vallen. Hard.

Wat doet een mens zichzelf aan. Of wat zet zij zichzelf op het hoofd… Mijn partner is allergisch voor alles dat met fietsen te maken heeft. Hij weet zich nu nog even geen raad met mijn plotselinge sportieve ambities. Ik ook niet. Dat scheelt. Waar begin ik aan? Waarom wil ik dit? Waar komt deze fiets-trek vandaan? Help.

Mijn fietsende vrienden schieten mij te hulp. Aasgieren zijn het! Zij hebben veelal partners die ook sportief fietsen. Sommige komen zelfs uit heuse fietsfamilies. Sommigen noemen zichzelf “wielerterroristen”. Welcome to the family! Al heb ik nog steeds geen fiets…