Fiets kopen 4 + helm 2

Terwijl de verkoper in overleg is met zijn chef zet mijn partner mij een helm op. Ik vind op dit moment alles best. ‘Staat je goed’, zegt hij. ‘Hij zit prima’, zeg ik. Ik kijk in de spiegel en moet ineens heel hard lachen. Wat een ding! Maar hé, hij is wel zwart! ‘Ik heb even overlegd en je mag elke helm uitzoeken die je wil’, onderbreekt de verkoper mijn onderonsje met mijn spiegelbeeld. Nou, ‘doe mij deze dan maar’, zeg ik opgelucht terwijl ik op mijn hoof tik. Klaar. Ik ben er klaar mee.

Note:
Ik denk dat u onderhand net zo moe bent van het lezen over hoe ik een fiets koop, als dat ik op dat moment was van de hele happening

Mijn partner regelt de afhandeling van de helm. Bij de kassa blijkt dat de beschadigde bagagedrager ook bijgewerkt kon worden. De verf is nog nat. Ik reken het goed. Op de toonbank staat inmiddels de door mij uitgekozen helm in zijn originele verpakking. ‘U kiest meteen voor de duurste’, zegt de chef. Ik stotter nog iets dat ik dat niet geheel bewust gedaan heb. ‘Morgen ben ik jarig. Bedankt voor dit cadeau’, pers ik eruit.

Hij legt uit wat voor helm ik gekozen heb: de Bontrager Rally MIPS. Speed pedelec approved. Ik mag er 45km per uur mee. Oh, dat lijkt mij ook een goede helm voor als ik wil gaan mountainbiken. Op de mountainbike die ik nog niet heb… HO! Eerst de door mij zorgvuldig uitgekozen fiets maar eens kopen. En dan op mijn nieuwe fiets beginnen met trainen voor de Elfstedentocht. Met mijn kick ass helm op natuurlijk.

Ja, bel de krant maar: ik heb afgelopen zomer een fiets gekocht en een helm gekregen. Op naar de 235 kilometer!  

 

 

Advertisements

Fiets kopen 3

Oké, over het kopen van mijn fiets kan ik denk ik wel een heel boek gaan schrijven. De samenvatting leest een stuk vlotter: doel stellen, budget bepalen, informatie vergaren, keuze maken, bestellen, testen, testen, praten, kopen.  Dit is het lange verhaal in het kort.

De bagagedrager kon vervangen worden. Of ik kon er 30 euro korting op de fiets voor krijgen. Het mag inmiddels duidelijk zijn dat “de fietsspecialist” en ik een wat moeizame relatie hebben. Zo’n verkoper helpt niet bij het aanschaffen van een nieuwe fiets. Op dit moment ontplofte mijn hoofd echt zowat. Mijn instinct is om dan weg te lopen. Gelukkig had ik mijn partner meegenomen.  Hij weet hoe graag ik mijn plan tot een succesverhaal wil maken.

In een kort gesprekje luchtte ik mijn hart. Ook uitte ik mijn ongenoegen richting  verkoper en maakte duidelijk dat als hij mij – de klant  – niet iets meer tegemoet kon komen op verschillende vlakken, ik de winkel uit zou lopen. Zonder fiets. Hij haalde nog net niet zijn schouders op.

Pas toen ik zei dat ik de fiets ook 100 meter verderop kon kopen en daarbij aanstalten maakte het pand te verlaten, kwam hij mij in een gesprek iets tegemoet. Ik gaf aan dat ik ook nog een helm moest hebben. Van hem mocht ik er wel een helm uitzoeken. hartstikke leuk. Maar OMG, dat kon er ook nog wel bij. Voor ik erover na kan denken, sta ik al in de hoek met de helmen. Een uitleg volgt en “plop” daar sta ik met een helm op mijn hoofd. Een witte.

Mijn fiets is zwart met een spatje rood. Mijn kleding is zwart. Dus mijn helm moet ook zwart zijn. Of in ieder geval iets in de tint. Hij laat mij nog wat helmen zien: goedkoop, grijs, maat M, geel, rally, maat L, groen, pedelec, duurder, mips… Onder de helmen tolt mijn hoofd. Moet ik echt zo’n grote helm? Heb ik dat nodig? Als je de Elfstedentocht wilt fietsen, dan moet je een helm. Keuzes, keuzes, keuzes… De verkoper gaat in overleg met zijn chef.

Wordt vervolgd

Even wennen

Iets nieuws… Ik moet er altijd even aan wennen. Aan een nieuw item, iets kopen, een idee… Ja, daar moet ik altijd even aan wennen. Nog amper bekomen van mijn eerste testritje, sta ik bij de ANWB lekker low profile wat fietshelmen te passen. Niet omdat ik (daar) een fietshelm ga kopen. Nee, gewoon om te wennen. Een beetje te wennen aan het idee. Een beetje wennen aan het dragen van een helm.

Ik maak een foto van mijzelf met een fietshelm op. Kan ik er thuis nog even naar kijken. Om te wennen. Voor mij is het dragen van een fietshelm iets totaal nieuws. En ja, aan een nieuw item, iets kopen, een idee óf het dragen van iets nieuws; ik moet er altijd even aan wennen.

Voordat ik een fiets koop, heb ik hem online al 100 keer bekeken. De specificaties, de kleur waarin hij beschikbaar is, waar hij het goedkoopste is? Ik kan het je allemaal vertellen. Zonder de fiets in het echt gezien te hebben of er ook nog maar één meter op gefietst te hebben. Ja, ook een nieuwe fiets kopen is voor mij een heel proces. Laat ik me daar eerst maar even op focussen. Want zonder fiets heb ik immers helemaal geen helm nodig.

Fietstest 1

Hoe ik het vond fietsen? Hoe ik het fietsen op deze fiets vond? Nou… Trillend op mijn benen raas ik wat over dat ik de “trapjes” in de versnellingen echt geweldig vind. Dat het zo’n lichte en smalle fiets is, met smalle bandjes… Poeh. Ik droog ondertussen mijn bril wat af. ‘Maar de kleur… De kleur vind ik niks. En het stuur staat voor mij te ver naar voren’. Zomaar twee minpuntjes.

Terwijl ik nog wat door tier over de fiets, met onder andere ‘mooie fiets, lichte fiets, hele andere fiets’ mijn fietstest review, steekt de verkoper een inbussleutels in het stuur en zet het in twee stappen in een compleet andere positie: ‘Hoe staat het zo voor u?’. Huh? Het stuur kan ook nog alle kanten op? ‘Zo lijkt mij de stand van het stuur een stuk beter. Maar ik ga er nu echt niet nog een stukje fietsen om dat te testen’, zeg ik. Mijn hoofd trekt het gewoon niet meer. Mijn brilglazen beslaan ervan.

‘Ik kan nu nog echt niks beslissen. Moet dit echt even verwerken’, hoor ik mijzelf zeggen. De verkoper heeft er gelukkig alle begrip voor. Hij wil mij nog wel even laten zien in welke kleuren de fiets nog meer te koop is; ‘Behalve zilver met paars , is hij er ook in het zwart met rood. En hij is op voorraad en kan hier vrijdag zijn’. Dat wist ik gelukkig al. Ik bedank hem voor zijn geduld, de informatie en dat ik een testritje mocht maken.

Buiten app ik in de stromende regen met een paar vrienden die betrokken zijn bij mijn fietsavontuur. Ik vertel ze mijn fietsbeleving en dat de mensen bij deze fietswinkel veel aardiger deden dan die bij die andere fietswinkel waar ik de fiets in de juiste kleur heb besteld. ‘Over drie dagen kan je dus nóg een keer een proefrit gaan maken!’, reageren ze enthousiast. ‘O, en je moet ook een fietsbroek kopen’, zegt iemand tussen neus en lippen door. ‘Dat durf ik wel! Maar eerst maar eens een helm passen…’, is mijn reply.

Helm

‘Ik moet ook een helm kopen’, zeg ik lichtelijk onder de indruk. Mijn partner kijkt mij aan alsof ik niet goed geworden ben. Dan begint hij keihard te lachen. Ik kan het hem niet kwalijk nemen. Eerst een sportieve fiets. En dan ook nog een helm… ‘Ik word echt zo’n dikzak op een dure fiets… Met een helm.’, zeg ik zachtjes. In de stilte hoor ik het kwartje vallen. Hard.

Wat doet een mens zichzelf aan. Of wat zet zij zichzelf op het hoofd… Mijn partner is allergisch voor alles dat met fietsen te maken heeft. Hij weet zich nu nog even geen raad met mijn plotselinge sportieve ambities. Ik ook niet. Dat scheelt. Waar begin ik aan? Waarom wil ik dit? Waar komt deze fiets-trek vandaan? Help.

Mijn fietsende vrienden schieten mij te hulp. Aasgieren zijn het! Zij hebben veelal partners die ook sportief fietsen. Sommige komen zelfs uit heuse fietsfamilies. Sommigen noemen zichzelf “wielerterroristen”. Welcome to the family! Al heb ik nog steeds geen fiets…