Testrit

Zo. De trekkingfiets is besteld. Vorige week wist ik nog niet eens wat voor fiets ik wou. Of dat ik de Elfstedentocht wou fietsen. Ik heb nog niet eens een geschikte fiets, of een meter gefietst, en denk al aan 235 kilometer fietsen. Het moet niet gekker worden!

Onderhand ben ik toch wel heel benieuwd naar hoe zo’n trekkingfiets dan fietst. Volgens mijn fietsende vrienden weet ik met 24 versnelling niet wat mij overkomt. Ik wil hun kennis wel eens testen. Ik bedenk mij dat er nog een merkdealer in de buurt zit. Ik besluit er een bezoekje aan te wagen.

Vriendelijk word ik begroet. Mijn ogen scannen de voorraad in de winkel. Dan zie ik hem staan: de fiets die het moet worden. Dé fiets. In de juiste maat. Oké, niet in de juiste kleur. Maar daar merk je volgens mij tijdens het fietsen niks van. Toch? Ik krijg de tijd de fiets op mijn gemak van dichtbij en goed te bekijken. Alsof ik een krokodil moet gaan aaien…

De vriendelijke verkoper vraagt of ik eruit kan komen. Ik leg hem uit wat ik zoek en vertel hem dat ik de Elfstedentocht wil gaan fietsen. Poeh, dat is er uit. Hij lacht mij niet uit. Zegt dat ik nét te laat ben. Ik vind dat ik mooi op tijd ben. Hij is het met mij eens. Ook met de keuze van de fiets. Of ik er een proefrit op wil maken? Het is code geel. Windstoten en regenbuien zwiepen de fietswinkel voorbij.

Ik kijk nog eens naar de fiets. ‘Minder weer dan dit zal het niet snel weer zijn. Mooi weer voor een goede testrit’, zeg ik enthousiast. Vastberaden. De vriendelijke verkoper lacht. Hij zet het zadel op de juiste hoogte, legt mij wat uit over de versnelling en de handremmen en houd de deur voor mij open; ‘Tot zo mevrouw’.

wordt vervolgd 

Advertisements

Fiets kopen?

Geladen met iets meer kennis dan zes dagen eerder tijdens mijn eerste kennismaking met “de fietsspecialist”, stap ik wederom deze fietswinkel binnen. Ik herinner de beste man eraan dat hij mij een brochure heeft meegegeven en dat ik inmiddels een keuze heb gemaakt. Ik weet welke fiets het moet worden. Hij heeft hem niet staan.

Hij wil mij liever een andere type van hetzelfde merk verkopen. Tweehonderd euro duurder dan de fiets die ik op het oog heb. Die fiets heeft hij staan. Nog steeds. Want dezelfde fiets probeerde hij mij zes dagen geleden ook al te verkopen. Ik kijk er nog  eens naar. Ik kijk nog eens naar de fietsspecialist. Ik geef hem drie seconden… Hij reageert niet.

‘Deze fiets wil ik sowieso niet. Hij heeft een framemaat van 55. Ik moet framemaat 50 hebben’, zeg ik. De verkoper zucht. ‘Ik heb mij goed verdiept in de fietsen en heb er samen met het advies van mijn fietsende vrienden één gekozen’. Hij zucht nog eens. ‘Kunt u mij het verschil verduidelijken die in de 200 euro prijsverschil zit?’. Daar moet hij even de brochure voor pakken.

Ondertussen leg ik hem uit dat ik geen bluetooth op mijn fiets hoef. En ik wil graag een verend zadel en een verende voorvork. Hij legt de brochure weer weg; ‘Die fiets moet ik bestellen. Dan is hij er zaterdag pas’. Voor mij geen probleem. Kom ik zaterdag een proefrit maken. Tot dan. Fietsen is fijn, maar een fijne fiets is alles. 

Veertig +

“Liever geen fiets, dan niet de juiste fiets”, riep ik met mijn boze kop. Maar ik vind fietsen leuk, dacht ik. Noem het een midlifecrisis. Veertig jaar nadat ik leerde fietsen kies ik eens niet voor de makkelijkste weg. Ik moet een fiets. Ik wil fietsen. Maar wát is in deze fase van mijn leven dan de juiste fiets voor mij? Een racefiets? Mountainbike? Terreinfiets? Ligfiets… Wat wil ik? Wil ik zo’n te dik iemand zijn, in een te strak pakje, op een te dure fiets? Ja ja, u kent ze wel.

Ik dacht er een dagje over na. Conclusie: Fietsen wil ik. Fietsen. Toeren. Kilometers maken. Op een knappe fiets. Ik vroeg het mijn fietsende vrienden. Of ze misschien een tip voor mij hadden. Ze hadden vooral vragen. Onder andere of ik comfortabel wou zitten, of vooral heel snel wou kunnen fietsen? Of ik de fiets alleen sportief wou gebruiken of ook voor sportief, dagelijks gebruik? Food for thought.

Langer verhaal in het kort: ik wil graag een sportieve en comfortabele fiets, ideaal voor langere afstanden en dagelijks gebruik. Conclusie: trekkingfiets. Er werden mij een paar merken aangeraden. Ik zocht er online de fietsdealers in de buurt bij en plande een middagje voor winkelbezoeken. Eerst maar eens rustig in het echt kijken wat er zoal te koop is. Want zoals een fietsende vriendin zei: Fietsen is fijn, maar een fijne fiets is alles.

Ik heb absoluut geen trek in (weer) een miskoop.